|
Pepp-púðarnir
Pepp-púðarnir mínir urðu til í haust þegar verulega fór að
sverfa að í íslensku samfélagi. Hugmyndin var að þeir peppuðu mann
upp og gætu rifjað upp fyrir okkur hvað það væri sem skifti máli í
lífinu. Þeir eiga að minna okkur á að þrátt fyrir allt er gott að
vera íslendingur, í raun forréttindi í heimi þar sem svo margir líða
alvarlegan skort. Þeir eiga að minna okkur á að það besta sem lífið
hefur uppá að bjóða kostar
ekki krónu. Þeir eiga að minna okkur á að |
|
þrátt fyrir skriljóna tap í bankahruninu verðum við aldrei rænd því
sem skiftir okkur mestu og stendur okkur næst. Þeir eiga að minna
okkur á að íslenskan, sérkenni okkar og sameiningartákn, verði
aldrei frá okkur tekin með framvirkum gjaldeyrissamningum. Þeir eiga
að minna okkur á bókmenntaarfinn, þá risavöxnu afleiðu í íslensku
samfélagi sem ekki verður metin til fjár. Þeir eiga að minna okkur
á.........og peppa okkur upp. |
|
|
|
|
Vizkastykki
Vizkastykkin eru með áletruðum texta innan í ramma í
aldamótastíl. Textinn er fenginn að láni úr bók sem nefnist
Handbók húsmæðra; 1000 húsráð, sem gefin er út í Reykjavík á
ofanverðri 20. öld. Það er ákveðið pepp í sjálfu sér að sjá
hve erfið húsverkin voru á þeim tíma sem tæknin hafði ekki
að ráði rutt sér til rúms í daglegu lífi íslenskra húsmæðra.
|
|
|
|
|
|
Löberar
Löberarnir eru ætlaðir á matarborð, staðsettir þannig að tveir
gestir deili með sér einum löber sem gengur þvert á borðið. Á þá
hef ég látið þrykkja texta með borðsiðum til að upplýsa
tilvonandi gesti um hefðarhætti og hegðun þá sem þykir
tilhlýðileg á slíkum samkomum. Tveir mismunandi borðsiðir eru á
hverjum löber fyrir sig og eru þeir staðsettir fyrir ofan disk
hvers gests. |
|
|
